Europa > Nederland > Alle regio's > Alle streken > Artikelen
Zwarte werkster wil niet wit worden |
|
plaats |
Rotterdam |
datum |
26-04-2007 |
medium |
AD |
auteur |
Irene van den Berg |
trefwoorden |
werkster, schoonmaakster, zwart, belasting |
artikelnummer |
BE/0176.350 |
Per 1 januari is de regeling dienstverlening aan huis ingegaan. Deze is bedoeld om het voor particulieren aantrekkelijker te maken een schoonmaakster in te huren. Aantrekkelijker, maar wel wit. Is het niet heerlijk om na een drukke werkdag, een lange file en een bliksembezoekje aan de crèche thuis te komen in een schoon en opgeruimd huis? Met de regeling dienstverlening aan huis, die per 1 januari is ingegaan, wil de overheid het voor particulieren aantrekkelijker maken een schoonmaakster in te huren. Wit, wel te verstaan. Maar vooralsnog lijkt Nederland niet massaal de zwarte werkster de deur te wijzen. In 2004 bleek uit een onderzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid dat maar liefst 72 procent van het schoonmaakwerk zwart gebeurde. De belangrijkste reden daarvoor is uiteraard het prijsverschil met een werkster die wel netjes belastingaangifte doet. Schoonmakers bieden hun diensten zwart aan voor ongeveer tien euro per uur. Als diezelfde schoonmaakster wit wil gaan werken, moet ze ongeveer twintig euro per uur vragen om netto hetzelfde over te houden. Tien daarvan draagt ze namelijk af aan belastingen en verzekeringen. De schoonmaakster is dan een zelfstandige zonder personeel (ZZP’er). Er zijn echter maar bitter weinig mensen die twintig euro per uur willen betalen om hun huis te laten poetsen. De overheid bedacht daarom een alternatief. Onder de Regeling Dienstverlening aan huis is de schoonmaakster geen zelfstandige maar in dienst bij degene die haar inhuurt. Dat klinkt ingewikkelder dan het is, want dit werkgeverschap houdt in de praktijk maar weinig in. Er komen geen administratieve verplichtingen bij kijken, je hoeft geen loonbelasting en premies werknemersverzekeringen op het loon in te houden en geen vakantietoeslag te betalen. ,,Voorwaarde is wel dat de uurprijs niet lager ligt dan het minimumloon en de opdrachtgever een schoonmaakster nog zes weken doorbetaalt bij ziekte,’’ verklaart een woordvoerder van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De belangrijkste verplichtingen zijn voor de schoonmaakster. Zij is verantwoordelijk voor de inkomstenbelasting. Wil ze op een redelijk nettotarief uitkomen, dan zal ze deze kosten aan de opdrachtgever doorberekenen. Dat betekent dat je toch nog een stuk duurder uit bent dan bij een zwarte schoonmaakster. Volgens de regeling moet er minimaal het minimumloon worden uitbetaald. Dat is een brutotarief van €60.08 per dag, wat omgerekend een uurtarief is van €7,50. Als daar nog een paar euro afgaan aan belastingen en verzekeringen houdt de schoonmaakster nog maar bar weinig over. Het zal niet eenvoudig zijn iemand te vinden die onder die voorwaarden wil werken. Zeker niet omdat de vraag naar werksters steeds verder toeneemt. ,,Wat iemand precies overhoudt, hangt af van de persoonlijke omstandigheden. Bovendien moeten opdrachtgevers dit bedrag minimaal betalen. Het is ze vrij om meer te betalen,’’ verklaart de woordvoerder van het ministerie. De verschillen met de regeling die vóór 1 januari 2007 gold, zijn voor schoonmakers niet heel erg groot. Volgens de regeling vrijgesteld huishoudpersoneel mocht je twee dagen per week iemand onder deze voorwaarden inhuren. Dat is nu uitgebreid naar drie. Daarnaast was de oude regeling beperkt tot huiselijke of persoonlijke diensten in het huishouden van de opdrachtgever. Nu mag het ook gaan om werkzaamheden om en aan het huis van de opdrachtgever, zoals tuinonderhoud, ramen lappen en boodschappen doen. Hoeveel mensen door de nieuwe regeling hun zwartwerkende schoonmaakster de laan uit hebben gestuurd, weet het ministerie niet. ,,Wij hebben nog geen cijfers hoeveel mensen aan de regeling meedoen,’’ meldt een woordvoerder. Bestuurder Jan Kampherbeek van CNV Schoonmaak stelt echter dat de regeling nog maar weinig invloed heeft gehad op het circuit. ,,Als mensen tevreden zijn over hun zwarte werkster dan nemen ze echt niet zomaar een ander.’’ Ondertussen bouwt de regering wél de subsidie aan witte werksters af. In 1998 besloot de overheid witte werksters via bemiddelingsbureaus te subsidiëren zodat ze konden concurreren met het zwarte circuit. Een andere poging dus om een alternatief te bieden voor de zwarte werkster. Hier maken echter te weinig mensen gebruik van. De Stichting Thuishulp kan op dit moment nog een uurtarief van €12,50 voor haar werksters rekenen. ,,Maar de subsidie loopt tot 1 januari 2008. Als we de werkelijke kosten zouden rekenen dan komt dat uit op ongeveer €25 en dat gaan mensen nooit betalen,’’ zegt bestuurder Jan Visser van de Stichting Thuishulp. Het is volgens hem nog niet duidelijk wat dat voor de stichting betekent. ,,Wij zijn nog met Den Haag in overleg of er wellicht een alternatief komt voor deze regeling.’’Het voordeel van het inschakelen van een bemiddelingsbureau is, volgens hem, dat je weet met wie je in zee gaat. ,,Zeker voor mensen in een grote stad is dat handig. In een klein dorp lopen dat soort zaken vaak via via. Dan kent iemand nog wel een buurvrouw van een nichtje die schoonmaakt. Ik hoor van veel mensen, zeker in de stad, dat ze niet zomaar iemand durven inhuren via een advertentie,’’ weet Visser. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te kopen. Neem hiervoor contact op met COZZMOSS.
|
|