De Marne bij Tour is deze ochtend in een dikke mist van water- en gistdampen gehuld. Kale en ontheemde trosjes druiven drijven met regelmaat voorbij de 39 meter lange luxe-motor, La Saroche uit Groningen. Toch is Kevin Pickell, de Britse schipper nog helder van geest. Het is oogsttijd en het culinaire hoogseizoen van de Champagnestreek heeft zijn neus geprikkeld. Pickell is net als de haute-cuisine van de wereld verwikkeld in een speurtocht naar de lekkerste champagnes en culinaire hoogstandjes van dit jaar.

In de krappe keuken van La Saroche is het een drukke bedoening. Scheepskok Jody Mcculloch is het ontbijt aan het bereiden voor de twee, nog slapende, Amerikaanse stellen die de boot deze week hebben afgehuurd. Voor deze eerste ochtend maakt ze een ‘gewoon ontbijt’, het champagne ontbijt volgt later in de week. Toch verdrijven de geur van eieren met spek en de rijkelijk gevulde Franse kaasplank al snel de bedwelmende geur van gisting die rondom de boot hangt. Ook de mist is aan het optrekken. Het bordje ‘direction Epernay’ dat op de sluis is getimmerd, is echter nog lastig te lezen.

La Saroche vaart deze week van Tour sur Marne via Mareuil sur Ay en Dizy naar Epernay: de hoofdstad en het hart van de Champagnestreek. Vanaf Ay begint het mooiste deel van de reis. De wijngaarden grenzen hier tot pal aan het water en rijken tot zover het oog strekt over diverse heuvels. Her en der staan groepen plukkers verspreid door het landschap met hoofd en handen verstopt in de rood en goudgele bladeren van de gaard. Vanaf het water is zelfs het zweet dat van de vele gekromde en ontblote ruggen afsijpelt waarneembaar.

Zo druk als de activiteit aan land is, zo rustig is de atmosfeer aan boord. De reis is net begonnen en met het wijnproeven wordt nog even gewacht. Slechts enkele weken terug voer de Saroche nog langs de kastelen van de Loire. Dit is echter de laatste en meest favoriete reis van het seizoen van Pickell. “Mijn Guinness Beer laat ik hier direct staan”, vertelt hij terwijl hij met zijn dikke gebretelde buik tegen het immense stuur leunt. Een beeldje van een eveneens mollige monnik met een fles drank in de hand staat tegenover hem, verstopt tussen een veelvoud van paperassen, kaarten en lege flessen. “Ik vind champagne heerlijk en vind het een sport om de lekkerste champagne van het jaar te vinden. Vanmiddag ga ik aan wal om alvast een bezoek te brengen aan een aantal wijnhuizen.”

Pickell woont alweer twaalf jaar op zijn Saroche in Frankrijk. In 1992 kocht hij de luxe-motor, samen met zijn vrouw in Groningen om haar al snel om te bouwen tot een lux en comfortabel charterschip. Nu hij in een echtscheiding verwikkeld is geraakt, werkt hij nog enkel samen met zijn vaste kok Jody en een steeds wisselende hostess en reisgids. Veel concurrentie heeft hij niet, want in de champagnestreek varen slechts vier andere ‘barges’ rond die het dit seizoen zelfs hebben laten afweten. Toch is het afhuren van een barge een steeds populairdere vrijetijdsbesteding aan het worden, weet Pickell. Na een glas champagne teveel verklapt hij wat later op een avond dat de Saroche veelvuldig wordt afgehuurd door bekendheden. Zo vierde Tom Cruise vorig jaar zijn verjaardag op de Saroche in de Champagnestreek.

Ook vandaag is de borreltijd aan het naderen. De Saroche, die inmiddels is gesierd met bloembakken en ligstoelen, vaart gestaag langs de vele wijngaarden. ‘Vignoble de Bernard Pittoin’, staat met kaligrafie letters geschreven op het ene bord langs de waterkant. ‘Vignoble Joseph Perrier’, op het andere een paar honderd meter verderop. En zo gaat dat te voet door tot in het centrum van Ay waar de geur van gisting en de frequentie van dergelijke borden tot een hoogtepunt lijkt te komen. Bij een uithangbord waarop Raoul Collet staat, worden we tegen gehouden. “Entrez, entrez!”, roept een man met een rubberen schort en hoge laarzen die besmeurd zijn met de plakkerige paarse derrie van geplette druiven. Hij trekt zijn vacuüm gezogen handschoenen los en geeft ons een zetje naar binnen.

Snel schenkt hij een glas vol en zet het neer op een net schoongespoten verzamelkrat voor druiven waarop eveneens Raoul Collet staat. De man stelt zich voor als Pierre, zegt ‘santé’ en praat vervolgens non-stop over ‘le nez fin et fruite’ et ‘la bouche harmonieuse’. De soort champagne in het glas schijnt ‘Grande Reserve’ te heten en moet gedronken worden als aperitief vanwege de fruitige smaak. Slechts enkele straten verderop worden we ter hoogte van het enorme bord ‘Hamm et fils’ naar binnen geduwd. Hier schudt ene Rene ons de hand en hij wijdt in hoog tempo uit over het bijzondere bubbeltje van het glas Hamm voor ons. Een bubbeltje dat ‘extra ordinaire’ is, omdat het behouden blijft in de mond.

Ter hoogte van rue Bacchus, een steile straat die is genoemd naar de Romeinse god van de wijn en de levenslust, komen we wankel en verward tot stilstand. Onder de straatnaam staat ‘Dizy’ geschreven en dat betekent dat we naast vele glazen champagne, blijkbaar ook in een dorpje verder op terecht zijn gekomen. De Saroche zou hier ergens voor anker moeten liggen, herinneren wij ons vaag. De levenslust van Bacchus die we zelf nog niet zo lang geleden ervoeren is ons inmiddels echter vergaan. De vele bubbeltjes van Perrier, Hamm en anderen drukken plagend tegen onze maagwand en we hebben hoofdpijn door de combinatie van een felle herfstzon en overvloedige alcoholconsumptie. We zullen met lege handen terug moeten naar de boot. Want hoe vind je tussen al die duizenden flessen champagne van verschillende huizen in hemelsnaam de beste, zonder last te krijgen van smaakverwarring of dronkenschap?

Pickell kent dit probleem niet. “Jean-Pierre Leguillette en Veuve Pelletier et Fils”, roept hij in zwaar Engels accent terwijl hij met een krat vol champagneflessen over de smalle en verende loopplank van de Saroche manoeuvreert. Zijn vier Amerikaanse gasten komen een uurtje later aan in de minibus, samen met reisleider Jason Ashcroft. Ook zij zijn geslaagd na een bezoekje aan Epernay. De stellen tillen twee kratten met champagne van Moet et Chandon; het merk dat bekend staat als werelds beste champagne. Terwijl de gasten zich in een van de leunstoelen op het bovendek installeren en de scheepskok aan het champagnediner begint, legt Pickell zijn drankkeuze uit. “Ten eerste zijn dit betaalbare flessen en ten tweede proef je dat ze gemaakt zijn van druiven van hooggelegen gaarden. In dergelijke druiven zit immers veel meer smaak. Daarbij vind ik er een lekker bubbeltje inzitten, maar dat is persoonlijk.”

Toch maar eens een bezoekje brengen aan de echte wijnexperts voor wat kritisch tegengas. Aan Dom Perignon, die zijn leven heeft gewijd aan de uitvinding van het allereerste bubbeltje, kunnen we helaas geen advies meer vragen. Maar in het wijnhuis van Moet et Chandon op de Boulevard de Champagne in Epernay, waar dit bubbeltje voor het eerst ontsproot, lopen nog steeds de nodige experts rond. In de wit marmeren ontvangsthal die zich boven de dertig kilometer lange wijnkelder bevindt, treffen we Yves Chapier. Hij is al 25 jaar wijnkelner en voorraadverzorger van Chateau de Saran, het historische en besloten familieverblijf van Moet et Chandon dat zich tegenover het toeristische wijnhuis bevindt.

“Ik heb champagne geserveerd aan ontelbare grootheden als prins Albert van Monaco, Koningin Sophie en Juan Carlos van Spanje en aan Beatrix”, fluistert Chapier, zodat de vele bezoekers van het wijnhuis het niet horen. Gekleed in zijn witte smoking steekt hij voorzichtig de drukke boulevard over richting het kasteel. “Vanaf het moment dat de laatste familieleden van Moet et Chandon het kasteel verlieten, ontvangt Chirac hier namelijk geregeld staatsbezoek. Al komen veel royalty’s hier natuurlijk ook gewoon om hun vakantie door te brengen en een bijzonder fles Moet en Chandon te kopen. Mijn taak is om de juiste champagne bij de juiste gang te serveren en ik ken de wijnkelders van Moet et Chandon daarom op mijn duimpje.”

In de keuken van Chateau de Saran schudt Chapier de hand van Bernard Dance, de chef-kok van het kasteel. Op de tafel staat het vijfgangen dejeuner al bijna klaar. “Vanmiddag hebben we twee restauranteigenaren uit Australië te gast”, vertelt Chapier terwijl hij zijn revers gladstrijkt en met een schuin oog naar Dance kijkt die net een fijn roze bloemetje op de eveneens roze kaviaar legt. “Zij zijn al jaren goede klanten en willen zich nu verder oriënteren op de combinatie van champagnes bij verschillende gangen. Zo hoort bij deze roze kaviaar uiteraard een Moet et Chandon Rose uit het goede wijnjaar 1998. De kleuren passen bij elkaar en deze wijn heeft een pittige afdronk. Bij het nougat ijs met abrikozen mousse dat Bernard als nagerecht heeft uitgekozen, serveer ik een witte half zoete Nectar Imperial. Toch waardeert niet iedereen dit topmerk”, grinnikt Chapier terwijl hij de keuken weer inloopt na het serveren van de eerste gang. “Queen Elizabeth wilde hier niets anders drinken dan gin- tonic. Champagne van Moet et Chandon vond ze blijkbaar maar niets.”

Terug op de boot, die inmiddels bij Cumieres ligt, blijkt ook Pickell de bekendheid van Moet et Chandon te relativeren. Hij zit in een ontspannen pose op de bank in het stuurhok – daar waar de gasten niet mogen komen- en heeft een glas van zijn net gekochte ‘Veuve Pelletier et Fils’ in zijn hand. De schipper heeft het rijk voor zich alleen want Ashcroft heeft de vier Amerikanen meegenomen voor een bezoek aan Reims. “Bij Moet et Chandon draait het alleen maar om de naam”, vertelt hij, terwijl hij zich nog een glas inschenkt en zijn rechterhand langzaam omhoog heft voor de zoveelste toast. “Ze halen hun druiven van dezelfde gaarden als andere merken in deze regio en kloppen zelfs aan de deur bij de Coöperatieven, waar de druiven worden geperst van de allerkleinste gaarden. Natuurlijk heeft iedereen zijn productiegeheimen. Maar naar mijn mening zijn er veel merken die net zo goed smaken als Moet et Chandon. Het is een kwestie van de kunst van het wijnproeven verstaan en naar het goede wijnjaar vragen. 2004 is zo’n geweldig wijnjaar. Laten we hierop toasten. Cheers!

Voor meer informatie over het huren van een barge en het varen op de Marne kunt u kijken op de volgende website: www.bargesinfrance.com.