Gouden bergen werden er aan de telefoon beloofd, maar uiteindelijk bleek het te gaan om een oplichtingszaak. Waren de slachtoffers te goedgelovig of werden zij de dupe van een sluw spel van list en bedrog?
Het klonk zo mooi door de telefoon van de familie J. van den Broek.* 14 procent rente op de overwaarde van 46.000 euro op het huis. Dat zou al snel genoeg geld opleveren om een serre aan het huis te bouwen. Niets blijkt minder waar. De eens zo vriendelijk voorlichtende stem van het bedrijf Financiële Dienstverlening Europa (FDE) blijkt een ware fraudeur te zijn die inmiddels achter slot en grendel zit voor het oplichten van minstens 100 huishoudens.
”We zouden nu eigenlijk in de serre moeten zitten, net als onze buren”, vertelt Van den Broek in de woonkamer van zijn rijtjeshuis in Portugaal. Met zijn armen in zijn zij, blikt hij woedend door het raam naar de nog glimmende erfafscheiding die de buren onlangs hebben maatregelen gebouwd. ”Ik ben boos, heel boos. Mijn vrouw en ik slapen slecht en we verzinnen smoezen om onze drie zoons uit te leggen waarom we dit jaar niet op vakantie gaan en er ook geen uitbouw komt. En niemand die me kan helpen. ” Ik moest het maar een plekje geven”,zei mijn advocaat. Nou, dat kan ik niet.”
De ellende begint twee jaar geleden als de telefoon rinkelt in huize Van den Broek. Een medewerker van het callcentrum van FDE legt aan Jan van den Broek uit dat het mogelijk is om de overwaarde van zijn huis in een depot te storten met een rentevergoeding variërend tussen de 8 en 14 procent. Van den Broek wordt voorgespiegeld dat het ingelegde depotgeld belegd kan worden in onroerend goed of aandelen. De rentevergoeding kan hij maandelijks op de depotgelden bijschrijven, zodat de einduitkering na de looptijd van 5 of 10 jaar een stuk hoger zou liggen dan het beginkapitaal. Ook bestaat de mogelijkheid om de vergoeding gedeeltelijk op de bankrekening te laten storten. Van een einduitkering is echter geen sprake. Terwijl Van den Broek denkt dat hij een slimme financiële zet heeft gedaan, gooien de FDE-medewerkers miljoenen euro's over de balk door diverse bezoekjes aan het casino en royale giften aan de Jehova's getuigen.
Van den Broek is niet het enige slachtoffer. Maar mensen weten dat niet van elkaar.
Zo is Van den Broek er ook niet van op de hoogte dat er een strafzaak tegen FDE loopt. Op 15 februari veroordeelt de rechtbank Almelo een 34-jarige vrouw tot een gevangenisstraf van drie jaar wegens oplichting, overtreding van de Wet toezicht kredietwezen en bedrieglijke bankbreuk. Een aantal gedupeerden kreeg de gelegenheid om zich als benadeelde partij in het strafproces te voegen en kreeg op grond daarvan een schadevergoeding toegewezen uiteenlopend van 10.000 tot 100.000 euro. De veroordeelde vrouw moet deze bedragen de komende jaren terugbetalen.
Van den Broek en nog zo'n vijftig andere gedupeerden horen hier voor het eerst van als zij een bericht in de krant lezen. Een deel van de gedupeerden blijkt zelfs nu nog niet te weten van het faillissement van FDE. En dit terwijl de opgesloten hoofdverdachte een lijst heeft opgesteld met daarop de namen van alle gedupeerden. Deze zou aan curator W. Aerts zijn gegeven. De FIOD blijkt echter slechts de helft van alle gedupeerden te hebben gehoord en blijkbaar heeft de curator niet de moeite genomen om het hele lijstje af te bellen.
”Ik heb nog wekelijks mensen aan de lijn die nu pas horen van het faillissement van FDE”, aldus woordvoerder en gedupeerde Frederick van Es. Voor de gedupeerden die niet meededen in de rechtszaak zit er niets anders op dan de verdeling van het faillissement af te wachten, zo krijgt het gezin Van den Broek te horen in een brief van curator Aerts. ”Mocht een uitkering mogelijk zijn, dan zal deze pas aan het eind van het faillissement kunnen geschieden, dit zal echter pas over enkele jaren zijn (.) Het is in de tussentijd niet nodig mij telefonisch te benaderen voor het verstrekken van inlichtingen”, aldus Aerts.
Curator Aerts blijkt inderdaad niet bereikbaar en het gezin Van den Broek zit met de handen in het haar. Van den Broek: ”Onlangs belde Frederick van Es mij op en hij beweert dat er nog een sprankje hoop is. Op aanraden van zijn advocaat zoekt hij de overige gedupeerden op om samen een zaak te beginnen tegen curator Aerts. De meningen zijn namelijk verdeeld over de werkwijze van het bedrijf FDE. Zo zegt Vereniging Eigen Huis het ene moment dat de constructie wel klopt en het andere niet. Als de constructie wel zou kloppen, betekent dit volgens de advocaat van Van Es dat curator Aerts de bedrijfsvoering van het bedrijf heeft belemmerd door vroegtijdig aan de bel te trekken. Hoofdverdachte E. blijft ook volhouden dat van oplichting geen sprake is geweest. Ze heeft het opgestreken geld weliswaar uitgegeven, maar is altijd van plan geweest de bedragen uit te keren. Vanuit de gevangenis heeft zij zelfs laten weten nog steeds alles in het werk te stellen om de bedragen uit te keren. Ik durf niemand meer te geloven en zeker haar niet.”
Om reden van privacy is dit een gefingeerde naam.